این مطلب ۴۳ بار خوانده شده
نگاهي جامع به رويكرد انتخاباتي نامزد جمهوري خواهان

همه چيز درباره ي «رامني»

«ميت رامني» فرماندار پيشين «ماساچوست» و نامزد حزب جمهوري خواه براي انتخابات رياست جمهوري سعي دارد با برجسته نمودن مسائل سياست خارجي، مانند سياست تنظيم مجدد روابط آمريكا با روسيه، هژموني منطقه اي چين و برنامه ي هسته اي ايران به عنوان يك تهديد امنيتي و...، دست بالا را در رقابت انتخاباتي بگيرد.
نسخه مناسب چاپ

ايالات متحده خصمانه ترين سياست­ها را طي بيش از ۳ دهه از انقلاب اسلامي ايران در مقابل جمهوري اسلامي ايران به كار بسته است. در اين مدت همواره سايه ي تحريم و تهديد آمريكا بر سر ايران بوده و بي شك اين كشور نيز به اندازه ي ايران از اين سياست ها ضرر ديده است. در اين دوران، جمهوري خواهان بيشتر بر ابزارهاي سخت قدرت تأكيد داشته اند و دمكرات ها بيشتر به ابزارهاي نرم قدرت توجه نموده اند. اين موضوع در حالي است كه در نوامبر امسال انتخابات رياست جمهوري در پيش است.

رقابت­هاي انتخابات رياست جمهوري ايالات متحده در حالي هر روز گرم­تر مي­شود كه ۲ رقيب سنتي اين رقابت، يعني ۲ حزب جمهوري خواه و دموكرات، نامزدهاي خود را معرفي كرده­اند. در شرايطي كه دمكرات­ها در اين پست قدرت را در دست دارند، دغدغه ي جمهوري خواهان بازپس گيري قدرت است.

اين حزب ميت رامني را براي رقابت معرفي كرده است و در حالي كه دمكرات­ها تمركز رقابت خود را بر مسائل داخلي و از جمله بحران اقتصادي قرار داده­اند، رامني و هم حزبي­هاي جمهوري خواهش ضمن توجه به مسائل داخلي تأكيد خود را بر مسائل خارجي و از جمله موضوع ايران قرار داده­اند. سؤال اين است كه چرا با وجود اينكه جامعه ي آمريكا با مشكلات فراوان داخلي روبه رو است، رامني بر مسائل خارجي و ايران تأكيد دارد؟ اين موضوع از چه چيزي ناشي مي­شود؟

پاسخي كه به اين دست از سؤالات مي­توان داد اين است كه جمهوري خواهان و رامني به دليل ضعف­هاي مهم مديريتي در دوران جورج بوش پسر، كه منجر به بحران اقتصادي گرديد، اكنون بر روابط خارجي تأكيد دارند و معتقدند جمهوري خواهان در مسائل خارجي عملكرد بهتري داشته­اند كه نتيجه آن امنيت بيشتر براي آمريكاست. به همين دليل، رامني سعي دارد با برجسته نمودن مسائل خارجي، مانند كاهش نقش و قدرت آمريكا در خاورميانه، منزوي شدن اسرائيل، سياست تنظيم مجدد روابط آمريكا با روسيه، هژموني منطقه­اي چين و برنامه ي هسته­اي ايران به عنوان يك تهديد امنيتي و غيره، دست بالا را در رقابت انتخاباتي بگيرد.

بر اين اساس، اين نوشتار به بررسي مواضع و جهت گيري­هاي سياست خارجي ميت رامني در مبارزات انتخاباتي با باراك اوباما مي­پردازد. اين مقاله به ۲ بخش كلي تقسيم مي­شود: بخش اول به معرفي ميت رامني، سوابق سياسي و صهيونيسم ستايي او و تأثيرگذاري پل رايان بر او اختصاص دارد. در بخش دوم به چارچوب سياست خارجي رامني پرداخته مي­شود. در اين بخش علل توجه رامني به سياست خارجي در مبارزات انتخاباتي با جزئيات بيشتري بررسي مي­شود.

سابقه ي سياست پردازي رامني

ويلارد ميت رامني در سال ۱۹۴۷ در ميشيگان به دنيا آمد. وي فرزند كوچك جورج دبليو رامني، فرماندار سابق ميشيگان، است. خود وي نيز از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۶ هفتادمين فرماندار ايالت ماساچوست بود.

ميت رامني پيرو فرقه ي مورمن­هاست؛ فرقه­اي كه پيروان آن معتقدند حضرت عيسي پس از برخاستن به آمريكا آمده و مردم آنجا را هدايت نموده است. وي نخستين پيرو فرقه ي مورمن­هاست كه براي ورود به كاخ سفيد نامزد مي­شود. پيش از او جورج رامني، پدر او، كه فرماندار ايالت ميشيگان بود، نتوانست در سال ۱۹۶۸ در مبارزات درون حزبي جمهوري خواهان براي نامزدي در انتخابات رياست جمهوري پيروز شود.

ورود عملي وي به سياست در سال ۱۹۹۳ اتفاق افتاد؛ زماني كه وي تصميم گرفت با نامزد حزب دمكرات، يعني سناتور تد كندي، رقابت كند و انتخاب مجدد وي را براي بار ششم به چالش بكشد. وي عملاً در سال ۱۹۹۴ با پيروزي درون حزبي بر لاكين، نامزد حزب جمهوري خواه، براي رقابت با كندي بر سر تصدي گري سناتوري ايالت ماساچوست انتخاب شد، اما انتخابات را واگذار كرد. وي پس از اين شكست به برادرش يكي از اعتقادات قلبي و عقلي خود را گفت:

«من مي­خواهم چيزي را هرگز ۲ بار امتحان نكنم، مگر اينكه (مطمئن باشم) در آن پيروز بشوم.»

اسرائيلي­ها از سياست­هاي اوباما در حمايت از آنان چندان راضي به نظر نمي­رسند و به همين علت سفر ميت رامني به سرزمين­هاي اشغالي بسيار مورد توجه اسرائيلي­ها و لابي­هاي صهيونيستي قرار گرفت. علاوه بر اين، استقبال از رامني دليل ديگري نيز دارد و آن سابقۀ دوستي وي با بنيامين نتانياهو است.

رامني به عنوان نامزد حزب جمهوري خواه سال ها بعد در انتخابات سال ۲۰۰۲ مربوط به تعيين فرماندار شركت كرد و برنده ي انتخابات شد و به عنوان فرماندار ايالت ماساچوست برگزيده شد. وي تا سال ۲۰۰۶ در اين سمت باقي ماند، ولي در سال ۲۰۰۶ ديگر كانديداي اين پست نشد. وي سپس در سال ۲۰۰۸ تمايل خود را براي شركت در انتخابات رياست جمهوري نشان داد، اما با وجود تمايل به كانديداتوري او در چند ايالت، در درون حزب جمهوري خواه تمايل به جان مك كين بيشتر بود و به همين علت او از اين رقابت درون حزبي كنار كشيد.

رامني در سال ۲۰۱۰ كتابي با عنوان «بدون عذرخواهي: در مورد عظمت آمريكا» نگاشته است كه در آن ديدگاه­هايش را در خصوص آمريكا بيان مي­دارد. اين كتاب به جنبه­هاي زندگي شخصي و سياست رامني نپرداخته است، بلكه بر ديدگاه­هاي وي در ارتباط با مسائل اقتصادي و ژئوپلتيكي تمركز دارد.[۱]

كتابي كه به نظر مي رسد دليل نگارش آن مرتبط با نامزدي رامني در انتخابات رياست جمهوري است. رامني در رقابت­هاي درون حزبي (جمهوري خواه) توانست با غلبه بر رقبايي همچون ريك سنتورم و نيوت گينگريچ وارد كارزار رقابت با اوباما از حزب دمكرات شود.

لابي هاي صهيونيستي و ميت رامني

لابي­هاي صهيونيستي همواره نقشي مهم در پيروزي يا شكست نامزدهاي مختلف رياست جمهوري آمريكا دارند. حمايت­هاي مالي اين لابي­ها از هر يك از نامزدها مي­تواند سرنوشت انتخابات را به سود او رقم بزند. ضمن اينكه جمع كردن رأي يهودي­ها نيز همواره مهم بوده است. در برابر كسب اين مزيت­ها، نامزدهاي انتخاباتي چاره­اي جز حمايت از رژيم صهيونيستي ندارند. تجربه ي گذشته و به ويژه دهه ي اخير نشان داده است كه اسرائيلي­ها و لابي­هاي صهيونيستي تمايل بيشتري به نامزدهاي جمهوري خواهان دارند و به همين علت رامني بيش از اوباما مورد توجه است.

رامني نيز اميدوار است با مواضع خود در قبال اسرائيل بتواند رأي يهودي هاي سنتي دمكرات و مسيحياني را كه از سياست گذاري هاي اسرائيل طرفداري مي كنند از آن خود كند. اين در حالي است كه اسرائيلي­ها از سياست­هاي اوباما در حمايت از آنان چندان راضي به نظر نمي­رسند و به همين علت سفر ميت رامني به سرزمين­هاي اشغالي بسيار مورد توجه اسرائيلي­ها و لابي­هاي صهيونيستي قرار گرفت.

علاوه بر اين، استقبال از رامني دليل ديگري نيز دارد و آن سابقه ي دوستي وي با بنيامين نتانياهو است؛ زماني كه هر ۲ آن ها در سال ۱۹۷۶ در ايالت ماساچوست دانشجو بودند. پس از تصدي­گري پست فرمانداري ايالت ماساچوست توسط رامني نيز اين ۲ بارها در اورشليم (بيت المقدس)، بوستون و نيويورك با يكديگر ملاقات كرده­اند.

تعيين شدن رامني به عنوان نامزد حزب جمهوري خواهان اين فرصت را به وي داد تا ضمن حمايت بي دريغ از اسرائيلي­ها، دوست قديمي خود را نيز راضي نگه دارد. براي همين نقطه ي شروع را براي خود انتقاد از عملكرد رئيس جمهور فعلي و رقيب انتخاباتي­اش قرار داده است. رامني معتقد است كه اوباما به اندازه ي كافي از اسرائيل حمايت نمي­كند و حمايت­هاي اخير وي تنها جنبه ي تبليغاتي دارد. رامني از اكنون موضع حمايت بي چون و چراي خود را از اسرائيل آشكار ساخته است.

علاوه بر خود رامني، در تيم مشاوران سياست و روابط خارجي او نيز شخصيت­هايي چون رابرت كاگان، ريچارد ويليامسون، جان لمن و كري هيلي وجود دارند كه معتقدند بايد از اسرائيل بيش از اين حمايت شود. ساختار اين تيم مشاوره­اي نشان مي­دهد كه از آن ها نبايد كمتر از تندروي­هاي تيم نومحافظه­كار جورج دبليو بوش انتظار داشت. تندروي­هايي كه به باور بسياري ايالات متحده را به ورطه ي نابودي كشانده بود.[۲]

در سويي ديگر، استقبال اسرائيلي­ها و شخص نتانياهو از رامني و اميدوار بودن آنان به پيروزي وي در انتخابات اخير انتقاداتي را از سوي اپوزيسيون متوجه آنان ساخته است. منتقدين و روزنامه­هاي مخالف معتقدند نتانياهو نبايد همه ي تخم­مرغ­هايش را در سبد ميت رامني قرار دهد، اين امر در صورت پيروز نشدن رامني منافع اسرائيل را به خطر مي­اندازد.

رامني با انتخاب پل رايان كه با تجربه­تر از خود در حوزه سياست خارجي است، سعي نموده دشواري مناظره­هاي پيش رو را بر خود هموارتر كند. اگر چه رايان هم در تندروي و سياست­هاي جنگ طلبانه دست كمي از رامني ندارد. رايان از جمله كساني بود كه از جورج بوش براي جنگ عليه عراق حمايت كرد و اين مي­تواند در بسياري از مناظرات براي رامني دردسرساز شود.

در كل بايد گفت رامني بيشتر از اوباما داعيه ي حمايت از اسرائيلي­ها را دارد و سفر وي بسياري از مسائل پنهان را آشكار كرده است. در سفر برنامه­ريزي شده ي رامني، ديدار با فلسطيني­ها هم گنجانده شده بود، اما واقعيت اين است كه فلسطيني­ها از همان اول اميدي به همدردي­هاي ميت رامني نداشتند و اگر براي كسي هم شكي باقي مانده بود با شنيدن سخنراني رامني به يقين رسيد. او گفته است: «اگر اقتصاد فلسطيني­ها عقب مانده­تر از اسرائيل است، به خاطر فرهنگ فرودست آن هاست.»

جايگاه پل رايان در سياست گذاري هاي رامني

پل رايان ۴۲ ساله در حالي به عنوان معاون اول رامني انتخاب شد كه همگان بر سنتي بودن انتخاب معاون اول در مبارزات انتخاباتي و نقش و تأثير آن بر جريان انتخابات واقف اند. وي اهل ويسكانسين و رئيس كميته ي بودجه ي مجلس نمايندگان آمريكاست كه هم اكنون در كنترل جمهوري­خواهان قرار دارد. از نظر بسياري از تحليل گران و كارشناسان، انتخاب رايان گزينه اي ايدئولوژيك است، زيرا مورمون بودن رامني با كاتوليك بودن پل رايان جبران مي­شود و مي­تواند آتش مسيحيان مذهبي­تر و طرفداران كليساي انجيلي در حزب جمهوري خواه را كمتر شعله­ور نمايد.

رايان سياستمداري موفق در جامعه ي آمريكا به حساب مي­آيد و هيچ وقت در مبارزات انتخاباتي به رقبايش نباخته است. ميت رامني اميدوار است اين بار نيز رايان موفق باشد. اما فارغ از تأثير اين مسائل در انتخاب رايان، بايد اذعان داشت كه انتخاب وي آونگ سياسي انتخابات را متضادتر خواهد كرد. اين انتخاب نشان مي­دهد فلسفه­اي كه رامني به آن اعتقاد دارد يك فلسفه ي ريگاني است و با نگاهي ديگر، بايد گفت حزب جمهوري خواه به دنبال بازگشت به دوران مك كينلي و تافت است.

با اضافه شدن پل رايان به ميت رامني به نظر حل مسائل از طريق ديپلماسي به ميزان زيادي كاهش پيدا مي كند و طرح­هاي رايان براي كاهش كمك­هاي خارجي عملياتي مي شود؛ طرحي كه در آن از سال ۲۰۱۲ تا سال ۲۰۱۶ كمك­هاي خارجي ايالات متحده تا حد چشمگيري تقليل پيدا مي­كند.

گرچه رايان معتقد است كه اصول و ارزش­هايي مانند حقوق بشر، برابري، آزادي و غيره كه مطابق با منافع آمريكاست بايد به ساير نقاط اشاعه داده شود و در اين زمينه­ها بايد به دستگاه ديپلماسي كمك شود، ولي آنچه طي ساليان متمادي از تحليل محتواي سخنان رايان به دست مي­آيد اين است كه رايان به عنوان رئيس كميته ي بودجه ي مجلس نمايندگان آمريكا معتقد به كاهش بودجه ي دفاعي است. بر خلاف اوباما، رايان تنها معتقد به كاهش هزينه­هاي دفاعي و خرج آن در ساير امور نيست، بلكه ميل به هزينه ي بهينه دارد.

وي عميقاً معتقد است كه ارزش­هايي مانند حقوق بشر، دمكراسي و آزادي كه آمريكا مدعي آن است بايد به سراسر جهان صادر شود و اين مهم از طريق اقتصاد و بانكداري حاصل نمي­شود، بلكه بايد درجه­اي از قدرت نظامي را نيز به كار برد. سخنان او بسيار نزديك به نومحافظه­كاران كاخ سفيد در دوران جورج بوش پسر است؛ كساني كه در بنگاه­ها و مؤسسات فكري همچون هريتج و آمريكن اينترپرايز به سياست پردازي براي بوش مي پرداختند. رايان نيز بسيار تحت تأثير اين مؤسسات قرار دارد و گفته­هاي وي بارها اين موضوع را به اثبات رسانده است.

ميت رامني به عنوان نامزد حزب جمهوري خواه در حوزه ي سياست خارجي و روابط بين­الملل چنان بي سياست عمل مي­كند كه عده­اي انتخاب پل رايان را پوششي براي آن مي­دانند. رامني از اكنون بر طبل جنگ مي­كوبد و بيان مي­دارد كه معني قاطعيت آمريكايي را به شيوه­اي دردناك به آن ها (رهبران) خواهيم فهماند. اين گونه اظهارت به خوبي نشان مي­دهد كه ميت رامني در سياست خارجي تجربه ي چنداني ندارد.

بنابراين وي با انتخاب پل رايان، كه در حوزه ي سياست خارجي از خود او باتجربه­تر است، سعي نموده است دشواري مناظره­هاي پيش رو را بر خود هموارتر كند. اگرچه رايان در تندروي و سياست­هاي جنگ طلبانه دست كمي از رامني ندارد، اما به هر حال تجربه ي سال­ها نمايندگي در كارنامه ي رايان وجود دارد. رايان از جمله كساني بود كه از جورج بوش براي جنگ عليه عراق حمايت كرد[۳]و اين مي­تواند در بسياري از مناظرات براي رامني دردسرساز شود.

در بخش نخست اين مطلب، كه از نظر گذشت، انگيزه ها و سابقه هاي سياسي رامني و معاونش پل رايان و نيز نقش لابي صهيونيسم در اتخاذ سياست هاي خصمانه رامني بررسي شده است. در بخش دوم نيز به توضيح سياست خارجي رامني درباره ي روسيه، ايران، چين و اسرائيل خواهيم پرداخت.

نويسنده: ليلا بهاري نيكو؛ كارشناس مسائل بين المللي

/ انتهاي متن/

دیدگاه ها

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.